آسمان

چه دلگیر و بی طاقتی آسمان
تو می باری هر دم به سان دلان
هوایت دل انگیز با بارش ات
و دل می سوزد از این همه خواهشت
تو فریاد داری و من همچنانم خموش
تو احساس می ریزی و من مانده ام در سکوت
دمی رخ گشادی و دل برده ای
که می داند از غصه ات دم زدی؟
همه اشک هایی که جاری شده است                                                                            نشان از کرم،لطف تو بوده است             


                                                                 

/ 7 نظر / 7 بازدید
میثم

تو احساس می ریزی و من مانده ام در سکوت خیلی شعر قشنگی بود....

moslem

ziba bood...[گریه]

اعظم مامان آوین

سلام ستاره جان .چه شعر قشنگی .خیلی دوست داشتم . مرسی راستی دختر عموت خوبه؟

میثم

این از اون خنده ها نیست.... این از اوناس که به قول شاعر... خنده ی من از گریه غم انگیز تر است......

atefeh

کاش برای حرف زدن نیازی به صحبت کردن نداشتیم کاش برای حرف زدن فقط نگاه کافی بود کاش قلبها در چهره بود اما اکنون اگر فریاد هم بزنیم کسی نمی فهمد و دل خوش کرده ایم که سکوت کرده ایم

پرچونه

چقــدر دلتنــگ حضــورت هستــم! کــاش تصــویــرت، نفــس مــی کشیــد . . . شاعر: سید محمد مرکبیان واقعا این پست رو دوست داشتم ستاره زیبا بود [گل][گل] ممنونم