دل نوشته های دوست و اندکی شعر "

........بگو با من هم احساسی......

دست از سر ذهن من بردار

تو نه در امروزی و نه در فردایی

با تو ام ای خیال بیجای لحظه های تنهایی من

تنهایی را از اسیر بودن بیشتر دوست می دارم

تا به کی می توان از قلب خویش خرج کردو پاسخی دریافت ننمود؟

هر چند گویا سپاسی به تو بدهکارم و تولبخندی...

سپاس از اینکه راهی شدی تا بی آموزم به آب نبات نباید به اندازه ی عشق بها داد!

و نباید این دو را در اوهام خویش قاطی کرد.

لبخندت را می خواهم تا با آن گوشه ای از زخم دل خویش را مرهم گذارم

که این روز ها دلم بسی گرفته

انسان تنها مانند ساعتی بی زنجیر است

یا آینه ای شکسته

آه که چه دل بستگی ها راز بودند و راز ماندند

و نمی دانم اگر این اسرار بر نگاران فاش می شدچه می شدند؟!

و آیا عاشقان در نهایت از سکوت خود راضی اند و یا نادم

در دالان بسی دراز تاریخ چه شوق ها که در نطفه خفه نشد..

شاید مشیتی الهی بوده و شاید حماقتی انسانی

چند نفر می دانند با زندگی شان چه کنند؟

نوشته شده در پنجشنبه ٢٧ امرداد ۱۳٩٠ساعت ٧:٠٤ ‎ب.ظ توسط ستاره نظرات ()


Design By : Pichak