دل نوشته های دوست و اندکی شعر "

........بگو با من هم احساسی......

به چه می اندیشی،این چنین غرق در آن؟

پای کدامین گم شده ات این چنین حیرانی؟

نکند حسرت آن دم بخوری که نگارش بودی

یا که از پس دلتنگی هاست این چنین نم زده است چشمانت؟

تو خودت می دانی

آسمان را هر چه قدر دود کنی باز آبیست

و هنوز از دل خود مهربانی ها را چه ساده و پاک باز هم می بخشد

دلت آزاد بکن ،مست از این پندار شو

که تو جریان داری

مثل آن کوه بلند،چون ستونی بی نقش

مثل آن رود سترگ،که در مانع سنگ تنها دور زده است

افقت نا پیداست

این خودش شیرین است

که به امید همه دل ها خوش

 

 

                                                                                    

نوشته شده در پنجشنبه ٢٠ مهر ۱۳٩۱ساعت ۸:۳٩ ‎ب.ظ توسط ستاره نظرات ()


Design By : Pichak